Projekt

R O Z P O R Z Ą D Z E N I E

MINISTRA ŚRODOWISKA

z dnia ......................

w sprawie sporządzania map akustycznych dla dróg, linii kolejowych i lotnisk

 

Na podstawie art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627) zarządza się, co następuje:

 

§ 1.

Rozporządzenie określa:

     

  1. drogi, linie kolejowe i lotniska, których eksploatacja może powodować negatywne oddziaływanie akustyczne na znacznych obszarach, dla których wymagane jest sporządzenie map akustycznych,

    2.  

  2. sposoby określania granic terenów objętych mapami, o których mowa w pkt 1.

 

§ 2.

Sporządzenie map akustycznych jest wymagane dla:

     

  1. dróg o natężeniu ruchu pojazdów przekraczającym 3 miliony przejazdów rocznie,
    2.

     

  2. linii kolejowych o natężeniu ruchu pociągów przekraczającym 20 tysięcy przejazdów rocznie,

    3.  

  3. lotnisk, na których ma miejsce ponad 50 tysięcy startów i lądowań statków powietrznych rocznie.

 

§ 3.

Granice terenu objętego mapą akustyczną wyznacza się, z zastrzeżeniem § 6, dla:

     

  1. drogi, o której mowa w § 2 pkt 1, równolegle po obu stronach drogi, w odległości 300 metrów od jej osi,

    2.  

  2. linii kolejowej, o której mowa w § 2 pkt 2, równolegle po obu stronach linii kolejowej, w odległości 300 metrów od jej osi.

 

 

 

 

§ 4.

1. Dla lotniska, o którym mowa w § 1 ust. 3, granice terenu objętego mapą akustyczną wyznacza się w zależności od:
  1. użytkowanych na lotnisku typów samolotów,
    2.
  2. liczby operacji lotniczych:
  1. dla pory dnia,
  2. dla pory nocy.
  1. Przez użytkowane na lotnisku typy samolotów, o których mowa w ust. 1, rozumie się:
  1. samolot odrzutowy,
  2. samolot śmigłowy,
    3.
  3. wojskowy samolot odrzutowy,

 

§ 5.

     

  1. Granice terenu objętego mapą akustyczną dla lotniska, z zastrzeżeniem § 6, stanowią boki prostokąta o wymiarach 2 L x B, którego jedna z osi jest osią drogi startowej, a druga przechodzi przez próg drogi startowej

gdzie:

     

  1. L - oznacza długość lądowania,
  2. B - oznacza szerokość startu.
  1. Wartości L i B, o których mowa w ust. 1, oblicza się korzystając z wzorów:

L = 3.60 S ½ [km]

B = 0.60 S ½ [km]

gdzie:

S – oznacza pole powierzchni terenu objętego zasięgiem hałasu lotniczego, wyrażone w km2.

     

  1. Pole powierzchni terenu objętego zasięgiem hałasu lotniczego S, o którym mowa w ust. 2, wyznacza się dla każdego użytkowanego na lotnisku typu samolotu, korzystając z wykresu uwzględniającego liczbę operacji lotniczych:
  1. dla pory dnia – według załącznika nr 1,
  2. dla pory nocy – według załącznika nr 2.

     

  1. Obliczeń, o których mowa w ust. 2, dokonuje się dla każdego użytkowanego na lotnisku typu samolotu, odrębnie dla pory dnia i dla pory nocy.

    2.  

  2. Za wartości L i B, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się największą długość lądowania i szerokość startu, otrzymane w wyniku obliczeń, o których mowa w ust. 3.

 

§ 6.

Mapą akustyczną obejmuje się wyłącznie tereny, dla których na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska określone są dopuszczalne poziomy hałasu oraz tereny, dla których przepisy o ochronie przyrody określają wymagania w zakresie ochrony przed hałasem.

 

§ 7.

 

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2003 r.

 

 

U Z A S A D N I E N I E

 

Rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie dróg, linii kolejowych i lotnisk, których eksploatacja może powodować negatywne oddziaływanie akustyczne na znacznych obszarach, dla których wymagane jest sporządzanie map akustycznych oraz sposoby określania granic terenów objętych tymi mapami realizuje upoważnienie zawarte w art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627).

Projekt rozporządzenia uwzględnia propozycje z projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego w sprawie oceny i zarządzania hałasem w środowisku. Zaproponowano tam, by dla “głównych” dróg, linii kolejowych i lotnisk wprowadzić obowiązek opracowania map akustycznych i planów działań naprawczych. Jako kryterium kwalifikujące do zaliczenia do ww. obiektów przyjęto roczne dane ruchowe tj. liczbę pojazdów – dla dróg, liczbę przejazdów pociągów – dla linii kolejowych oraz liczbę startów i lądowań – dla lotnisk. Takie same kryteria przyjęto w projekcie omawianego rozporządzenia. Sposoby wyznaczania granic terenów objętych mapami akustycznymi dla dróg i linii kolejowych, na których eksploatacja tych obiektów powoduje negatywne oddziaływanie oparto o doświadczenia m. in. Instytutu Ochrony Środowiska, uzyskane zarówno w trakcie prowadzenia prac naukowo – badawczych, jak i wykonywania ocen oddziaływania autostrad i dróg ekspresowych na środowisko czy ocen dotyczących przebudowywanych linii kolejowych pierwszorzędowych.

Sposób określania granic terenów objętych mapami akustycznymi dla lotnisk, przedstawiony w załączniku do rozporządzenia, oparty został o metodę SAE 1845 (Procedure for the Calculation of Airplane Noise in the Vcinity of Airports, AIR 1845, SAE A-21) zalecaną przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego ICAO dla określenia obszaru, który będzie objęty procedurą obliczeniową INM (Integrated Noise Model). Metoda ta dla potrzeb przedmiotowego rozporządzenia została znacznie uproszczona. Uproszczenie polega przede wszystkim na przyjęciu jedynie trzech typów samolotów, dostosowanie nomogramów do najostrzejszych obowiązujących w Kraju wymagań ochrony środowiska, przyjęcie do obliczenia wymiarów prostokąta, odwzorowującego granice terenu objętego mapą akustyczną jedynie podwojoną długość lądowania L i szerokość startu B ze względu na ich największą wartość, bez uwzględniania długości startu i szerokości lądowania. Określone w ten sposób granice jedynie wstępnie szacują teren objęty mapą akustyczną lotniska.

Należy także zaznaczyć, że przyjęte granice terenów objętych mapami nie stanowią jednocześnie granic zasięgu uciążliwego oddziaływania obiektów. Zatem przyjęcie granic terenów, określonych zgodnie z przepisami rozporządzenia, nie oznacza, że w razie potrzeby na pewnych odcinkach tras lub na niektórych obszarach badaniami nie mogą być objęte tereny leżące poza tymi granicami. Nie oznacza to także, że szczegółowymi badaniami musi być objęty cały teren położony pomiędzy granicami. Np. na terenie miejskim, w przypadku zabudowy położonej wzdłuż trasy, granice te mogą znacznie się do niej zbliżyć. Można powiedzieć, że badaniom powinien zostać poddany teren leżący w granicach określonych zgodnie z omawianym projektem rozporządzenia, jednak teren badań może być poszerzony lub ograniczony w zależności od izofon obrazujących zasięgi uciążliwego oddziaływania obiektu.

Przyjęcie powyższego rozporządzenia nie spowoduje ujemnych skutków finansowych dla skarbu państwa.