|
PROJEKT
R O Z P O R Z Ą D Z E N I E
Ministra Środowiska z dnia.................... w sprawie rodzajów oraz stężeń substancji, które powodują, że urobek jest zanieczyszczony. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628) zarządza się, co następuje: §1
Ustala się następujące rodzaje substancji oraz ich stężenia, których przekroczenie powoduje, że urobek pochodzący z pogłębiania akwenów morskich w związku z utrzymaniem infrastruktury zapewniającej dostęp do portów, a także z pogłębianiem zbiorników wodnych, stawów, cieków naturalnych, kanałów i rowów w związku z utrzymaniem i regulacją wód, jest zanieczyszczony: 1. Metale a,b 1) Arsen - 30 mg/kg 2) Chrom sześciowartościowy - 100 mg/kg 3) Cynk - 300 mg/kg 4) Kadm - 3,5 mg/kg 5) Miedź - 100 mg/kg 6) Nikiel - 45 mg/kg 7) Ołów - 100 mg/kg 8) Rtęć - 0,7 mg/kg a Reprezentatywną próbkę w ilości równej lub większej niż 1 kg należy wysuszyć w temperaturze pokojowej do stałej masy, przesiać przez sito nylonowe 2 mm. Stężenie substancji oznaczać we frakcji urobku o uziarnieniu < 2 mm - w celu wyeliminowania materiałów nie będących składnikami urobku, takich jak: kawałki złomu metali, kawałki drewna, muszle, fragmenty żużlu, okruchy farb i lakierów, zestalone kawałki smoły czy asfaltu itp. Z odsianej frakcji urobku < 2 mm, po skwartowaniu, pobrać 100 g próbkę analityczną i utrzeć do ziaren < 0,063 mm w moździerzu agatowym w celu uzyskania rozdrobnionej próbki. b Oznaczanie metali – metodą ICP – AES (spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem plazmowym) lub ASA (absorpcyjna spektrometria atomowa) po roztworzeniu rozdrobnionych próbek wodą królewską. 2. Związki organiczne c 1) Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) d a) Acenaften - 0,1 mg/kg b) Acenaftylen - 0,15 mg/kg c) Antracen - 0,25 mg/kg d) Benzo(a)antracen - 0,75 mg/kg e) Benzo(b)fluoranten - 0,75 mg/kg f) Benzo(k)fluoranten - 0,75 mg/kg g) Benzo(ghi)perylen - 0,25 mg/kg h) Benzo(a)piren - 0,75 mg/kg i) Chryzen - 0,75 mg/kg j) Dibenzo(a,h)antracen - 0,15 mg/kg k) Fenantren - 0,5 mg/kg l) Fluoranten - 1,5 mg/kg m) Fluoren - 0,15 mg/kg n) Indeno(1,2,3-c,d)ipren - 0,25 mg/kg o) Piren - 1,5 mg/kg p) Suma WWA - 5,0 mg/kg c Pobieranie i przygotowywanie próbki reprezentatywnej do oznaczania związków organicznych: reprezentatywną próbkę urobku w ilości równej lub większej od 1 kg, przeznaczoną do oznaczeń związków organicznych pobrać do szklanych naczyń i transportować w chłodziarkach, ewentualnie w torbach chłodniczych, po przywiezieniu do laboratorium suszyć w liofilizatorach i przesiać przez sito nylonowe 2 mm. Stężenie substancji oznaczać we frakcji urobku o uziarnieniu < 2 mm - w celu wyeliminowania materiałów nie będących składnikami urobku, takich jak: kawałki złomu metali, kawałki drewna, muszle, fragmenty żużlu, okruchy farb i lakierów, zestalone kawałki smoły czy asfaltu itp. Z odsianej frakcji urobku < 2 mm, po skwartowaniu, pobrać 100 g próbkę analityczną i utrzeć do ziaren < 0,063 mm w moździerzu agatowym w celu uzyskania rozdrobnionej próbki. d Oznaczanie wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych – metodą GC – MSD (chromatografia gazowa z detektorem spektrometrii masowej) w ekstraktach dichlorometanowych uzyskanych po ekstrakcji rozdrobnionych próbek dichlorometanem. 2) Polichlorowane bifenyle (PCB) e a) PCB 28 - 0,03 mg/kg b) PCB 52 - 0,03 mg/kg c) PCB 101 - 0,03 mg/kg d) PCB118 - 0,03 mg/kg e) PCB 138 - 0,03 mg/kg f) PCB 153 - 0,03 mg/kg g) PCB 180 - 0,03 mg/kg h) Suma PCB - 0,3 mg/kg e Oznaczanie polichlorowanych bifenyli – metodą GC – ECD (chromatografia gazowa z detektorem wychwytu elektronów) w ekstraktach acetonowych uzyskanych po ekstrakcji rozdrobnionych próbek mieszaniną heksan/aceton. 3) Środki ochrony roślin – pestycydy zawierające substancje chloroorganiczne f a) DDD - 8,5 µg/kg b) DDE - 6,7 µg/kg c) DDT - 4,8 µg/kg d) Dieldrina - 4,3 µg/kg e) Endrina - 6,2 µg/kg f) Heptachlor - 2,7 µg/kg g) γ-HCH (Lindan) - 1,4 µg/kg f Oznaczanie pestycydów chloroorganicznych – metodą GC – ECD (chromatografia gazowa z detektorem wychwytu elektronów) w ekstraktach heksanowych uzyskanych po ekstrakcji rozdrobnionych próbek mieszaniną heksan/aceton. §2
Urobek uznaje się za zanieczyszczony, gdy co najmniej stężenie jednej z substancji przekracza wartość wymienioną w §1. §3
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r. W porozumieniu Minister Środowiska Minister Transportu i Gospodarki Morskiej UZASADNIENIE Rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie rodzajów oraz stężeń substancji, które powodują, że urobek jest zanieczyszczony, zostaje wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628). Art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach (Dz. U. Nr 96, poz. 592 z późn. zm.) określał, że przepisów ustawy nie stosuje się do mas ziemnych pochodzących z pogłębiania akwenów morskich w związku z utrzymaniem infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i stanowiących niezanieczyszczony urobek, składowany w sposób określony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W ustawie tej nie było upoważnienia do określenia, kiedy urobek jest zanieczyszczony. Wprowadzenie art. 4 ust. 2 nowej ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach pozwoli precyzyjnie rozgraniczyć urobek zanieczyszczony od niezanieczyszczonego na podstawie oznaczenia stężeń określonych rodzajów substancji, które mogą zanieczyścić ten urobek. W związku z tym przepisy nowej ustawy o odpadach będą stosowane do postępowania z urobkiem, który jest zanieczyszczony. W urobku pochodzącym z pogłębiania wód powierzchniowych zatrzymywana jest większość metali ciężkich oraz związków organicznych o małej rozpuszczalności i trudno ulegających degradacji, przechodzących do środowiska w wyniku działalności gospodarczej człowieka. W urobku, pochodzącym z wielu rzek, jezior, zatok morskich, a także portów obserwowana jest wysoka zawartość pierwiastków śladowych oraz tzw. „trwałych związków organicznych”. Ponowne umieszczenie w wodach powierzchniowych zanieczyszczonego metalami ciężkimi urobku stwarza duże zagrożenie dla biosfery ze względu na możliwość występowania bezpośrednich ostrych i chronicznych zatruć u organizmów wodnych i lądowych. Zanieczyszczony urobek może powodować redukcję lub eliminację wielu gatunków ważnych ekologicznie lub mających znaczenie użytkowe. Zanieczyszczony urobek jest również niebezpieczny dla ludzi – m.in. poprzez spożywanie ryb pochodzących z miejsc, gdzie występują osady o wysokim stężeniu zanieczyszczeń (zachorowania na nowotwory, występowanie uszkodzeń neurologicznych, obniżenie wskaźnika inteligencji u dzieci). W związku z tym wprowadzenie kryteriów umożliwiających rozgraniczenie urobku zanieczyszczonego od niezanieczyszczonego umożliwi wykorzystanie urobku niezanieczyszczonego bez ryzyka wystąpienia szkód w środowisku i zabezpieczy przed wykorzystywaniem urobku zanieczyszczonego w sposób powodujący te szkody, a urobek zanieczyszczony będzie musiał być poddany procesowi unieszkodliwiania. Przyjęcie powyższego rozporządzenia nie spowoduje skutków finansowych dla budżetu państwa. |